W klasycznej terapii droga poznawania, rozwoju czy terapii wiedzie najczęściej poprzez korę mózgową: przywoływanie, omawianie, analizowanie, sięganie do pamięci jawnej. W dużym stopniu ta droga wiedzie do zrozumienia, wyciągania wniosków na przyszłość, ale jako że kora ma niewielką zdolność wpływania na automatyczne reakcje, rzadko jest w stanie je zmieniać
W podejściu somatycznym rozwój, transformacja wiedzie poprzez automatyczne reakcje wpisane w układ nerwowy i w ciało, które stanowią ponad 80% naszych codziennych decyzji. To one powodują,że pod presją zachowujemy się nie zawsze zgodnie z intencjami, że dajemy się ponosić emocjom lub zupełnie je zamrażać, że w związkach powtarzamy te same schematy. Pracą poprzez ciało jesteśmy w stanie zmniejszyć oddziaływanie tych automatycznych reakcji na swoje życie i zbudować nowe automaty, które będą dostępne nawet pod presją.
Praca poprzez ciało to nie są ćwiczenia, wymagające wysiłku fizycznego. Polega na wywoływaniu automatycznych reakcji w ciele, po to, żeby nauczyć się je rozpoznawać i osłabiać oraz na wytrenowaniu poprzez powtarzające się, często subtelne ćwiczenia nowych wzorców zachowań i odczuć.
Tak może się czasami dziać. W pracy somatycznej ważne jest, żeby umieć z tym oporem, dyskomfortem, emocjami pracować bez walki z nimi. Najlepiej obrazuje to ćwiczenie z pięścią. To pokazuje, że umiejętne wpsieranie tego dyskomfortu, oporu czy emocji ma najbardziej skuteczne działanie.
LaFOL to jest skrót od z języka angielskiego: Live a Full, Own Life, czyli żyj pełnym, własnym życiem.
To jest nadrzędna misja LaFOL Institute. Ma na celu wspieranie
– tworzenia własnego życia, w oparciu o własne pragnienia i wartości, bez kopiowania życia innych, oraz
– umiejętności praktycznego budowania tego, co dla każdego jest ważne a co daje poczucie głębokiego sensu i satysfakcji.
Tak, łączenie różnych form pracy bardzo sprzyja rozwojowi i terapii. Bessel van der Kolk- profesor psychiatrii zajmujący się badaniem i leczeniem traumy twierdzi wręcz, że bez równoległego działania „od góry”, czyli od kory mózgowej oraz „od dołu”, czyli od ciała- nie ma możliwości trwałego leczenia traumy.
Embodiement- ucieleśnienie to jest zapisanie się w układzie nerwowym i w ciele powtarzającego się schematu reagowania, działania czy myślenia. Układ nerwowy kształtuje się przez powtarzanie: im częściej impulsy przechodzą przez określone obwody neuronalne, tym szybciej ta reakcja może zachodzić i tym bardziej staje się dominująca i automatyczna. Tak się dzieje w dzieciństwie, kiedy kształtujemy się najczęściej nieświadomie i w ten sposób zaplanowany jest proces transformacji poprzez ciało (somatycznej). W efekcie nowe umiejętności stają się dostępne bez wysiłku, nawet pod presją, a nie pozostają tylko jako wiedza „w głowie”.
Rezyliencja (z ang. resilience) to odporność psychiczna, ale rozumiana nie jako sztywność i odpieranie ale jako zdolność do powrotu do równowagi po trudnych doświadczeniach. Somatycznie określamy to jako umiejętność szybkiego powrotu do równowagi, a nie bycia w stanie równowagi: trochę jak sprężyna, która zawsze powraca do tego samego kształtu. Rezyliencję można wytrenować poprzez ciało, co prowadzi do życia bardziej zgodnego z naszymi intencjami i wartościami, nawet w bardzo trudnych czy zmieniających się warunkach otoczenia.